Έννοια και Μορφές Θερμοκοιτίδων

Οι Θερμοκοιτίδες είναι τυποποιημένοι χώροι οι οποίοι δημιουργούνται για να παρέχουν ένα περιβάλλον που προσφέρει κοινές υποδομές και ειδικές υπηρεσίες, για ένα χρονικό διάστημα ( 3 έως 5 ετών) διευκολύνοντας το ξεκίνημα και την ανάπτυξη νέων καινοτόμων επιχειρήσεων, οι οποίες στη συνέχεια μετακινούνται σε δικούς τους επαγγελματικούς χώρους και τη θέση τους στη Θερμοκοιτίδα καταλαμβάνουν άλλες νεώτερες επιχειρήσεις.

Ανάλογα με το σκοπό και το χαρακτήρα τους, οι θερμοκοιτίδες χωρίζονται στις παρακάτω βασικές κατηγορίες :

•Τεχνολογικές Θερμοκοιτίδες που στοχεύουν στην ανάπτυξη της τεχνολογίας και συνήθως βρίσκονται στο περιβάλλον Τεχνολογικών Επιστημονικών Πάρκων.
•Εξειδικευμένες Θερμοκοιτίδες οι οποίες φιλοξενούν επιχειρήσεις ενός συγκεκριμένου αντικειμένου. Αναφέρεται ως παράδειγμα η Θερμοκοιτίδα Agripolis στην Πάντοβα της Ιταλίας που προωθεί την αγροτική ανάπτυξη.
•Θερμοκοιτίδες που δημιουργούνται για τη διευκόλυνση μικρών νέων θυγατρικών ή για την εκκίνηση εμπορικών προσπαθειών από το τμήμα Έρευνας και Ανάπτυξης (R & D) μιας μεγάλης εταιρείας.

Οι περισσότερες περιπτώσεις Θερμοκοιτίδων αποτελούν τμήμα ενός Τεχνολογικού Πάρκου και είναι άμεσα συνδεδεμένες με Πανεπιστήμια και σε ορισμένες περιπτώσεις με Τεχνολογικά Ιδρύματα.

Βασική υπογράμμιση, αποτελεί το γεγονός ότι οι Θερμοκοιτίδες, σε αντίθεση με τα Τεχνολογικά Πάρκα – μέσα στα οποία συνήθως περιλαμβάνονται – δεν έχουν κερδοσκοπικό χαρακτήρα.

Επίσης η μορφή μιας Θερμοκοιτίδας καθορίζεται από ένα συνδυασμό των παρακάτω βασικών παραγόντων :

-Των αποτελεσμάτων που αναμένει από τη λειτουργία της.
-Των μορφών της βοήθειας που παρέχει στις επιχειρήσεις – ενοίκους της.
-Των κύριων πηγών χρηματοδότησής της.

Η αλληλεπίδραση των παραπάνω παραγόντων καταγράφεται στο παρακάτω σχήμα :

Στο σημείο αυτό ορίζεται η Τεχνολογική Καινοτομία και η Μεταφορά Τεχνολογίας, δεδομένου ότι τόσο μια Θερμοκοιτίδα όπως και ένα Τεχνολογικό Πάρκο συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην προαγωγή και στήριξη αυτών των επιδιώξεων με συγκεκριμένους στόχους.

Καινοτομία είναι μία ανανέωση ή μία διαφοροποίηση ενός προϊόντος ή υπηρεσίας συνήθως μία ιδέα που αποκτά τη δυνατότητα επωφελούς χρήσης. Η διαδικασία καινοτομίας συγκεντρώνει τις δημιουργικές ιδέες εκείνες που έλκουν πιθανές χρήσιμες εφαρμογές.

Καινοτομία είναι η τεχνολογία αιχμής και όχι απλά η τεχνολογία, σε αντίθετη περίπτωση οι εφευρέσεις παραμένουν απλώς ιδέες μέχρις ότου ενδεδειγμένη διαχείριση τις αναπτύξει κατάλληλα και τις κάνει εφαρμόσιμες για την αγορά.

Υπάρχουν τέσσερις βασικές κατηγορίες καινοτομίας :

• Οι οριακές : Πρόκειται για καινοτομίες που συμβαίνουν στην καθημερινή ζωή και έχουν μικρό αντίκτυπο στη κοινωνία. Οι καινοτομίες αυτές αποτελούν βελτιώσεις υπαρχόντων προϊόντων ή διαδικασιών.
• Οι ριζοσπαστικές : Οι καινοτομίες αυτές που απαντώνται συχνά, έχουν μεγάλη σημασία γιατί εισάγουν ένα νέο προϊόν ή μια νέα παραγωγική διαδικασία.
• Οι αλλαγές στο τεχνολογικό σύστημα: Στην περίπτωση μιας σημαντικής καινοτομίας, μπορούν να επηρεαστούν ολόκληρα τεχνολογικά συστήματα, όπως π.χ στην περίπτωση των ηλεκτροκαμίνων που παραγκώνισαν την υψικάμινο κ.α.
• Οι τεχνολογικές επαναστάσεις: Στην εφαρμογή της καινοτομίας αυτής, οι επιπτώσεις δεν προορίζονται στο τεχνολογικό σύστημα, αλλά επιδρούν και σε ολόκληρη την κοινωνία, σε παγκόσμιο επίπεδο όπως π.χ. η ανακάλυψη του μικροτσίπ.

Σύμφωνα με τον τυπικό ορισμό του Ο.Ο.Σ.Α (1986), η καινοτομία μπορεί να πάρει διάφορες μορφές που συνίστανται είτε σε ένα νέο προϊόν από νέες πρώτες ύλες (π.χ. υφάσματα από νέους τύπους συνθετικών ινών, νέες συσκευασίες τροφίμων κ.ά) είτε σε ένα συνδυασμό υπαρχόντων προϊόντων (π.χ. ισχυρότερα υλικά που παράγονται από ξύλο και πλαστικές ύλες).

Άλλου τύπου καινοτομία είναι η χρησιμοποίηση ενός υπάρχοντος προϊόντος για την κάλυψη νέων αναγκών (π.χ. μεταφορικά μέσα για τη διακίνηση ειδικών φορτίων ), είτε στη δημιουργία νέου προϊόντος για τη χρησιμοποίησή του σε νέες λειτουργίες (π.χ. χρήση φωτοηλεκτρικών κυττάρων στη συλλογή της ηλιακής ενέργειας), είτε τέλος στη δημιουργία μιας νέας παραγωγικής διαδικασίας ικανής να παράγει ένα νέο προϊόν ή να τροποποιεί ένα ήδη υπάρχον.

Γενικά ως υψηλή τεχνολογία ορίζονται :

• Κάθε επιστημονική δραστηριότητα, ερευνητική και εφαρμοσμένη που ασχολείται με νέα υλικά υποσχόμενα σημαντικές βελτιώσεις συμπεριφοράς στις εφαρμογές όπου χρησιμοποιούνται
• Παραγωγικές διαδικασίες, οι οποίες μπορούν να προσφέρουν στη βιομηχανία το υπόβαθρο για την ανάπτυξη καινοτομικών, ανταγωνιστικών και υψηλής ποιότητας προϊόντων στη διεθνή αγορά.
• Τεχνολογίες πληροφορικής, τηλεπικοινωνιών, τεχνητής νοημοσύνης, που μεταβάλλουν διαρκώς την προσέγγιση τόσο στον εκπαιδευτικό όσο και στον παραγωγικό τομέα.
• Βιοτεχνολογία και οι λεγόμενες life scinces, που επιτρέπουν μη συμβατικές προσεγγίσεις σε σημαντικά προβλήματα και σε διαφορετικά πεδία όπως η γεωργία, η ιατρική και το περιβάλλον.
• Αεροναυπηγική και συστήματα μεταφορών.
• Ενεργειακές και περιβαλλοντικές τεχνολογίες, που δίνουν τη δυνατότητα ασφαλών και κυρίως ανεξάρτητων μορφών ενέργειας, φιλικών προς το περιβάλλον.

Ένας από τους πλέον σημαντικούς παράγοντες για την πραγματική επιτυχία της τεχνολογικής καινοτομίας, είναι η διαδικασία μεταφοράς τεχνολογίας, δηλαδή η ικανότητα παρουσίασης της καινοτομικής τεχνογνωσίας από την κατασκευαστική διεργασία μέχρι τη δημιουργία του καινοτομικού προϊόντος, το marketing, την πώληση και τη διατήρησή του.

Η μεταφορά τεχνολογίας προσανατολίζεται προς την κατεύθυνση του “management αλλαγής” δηλαδή την ικανότητα διοίκησης σύνθετων φαινομένων που δημιουργούνται από την αυξανόμενη αλληλεξάρτηση τεχνολογικών, οικονομικών και κοινωνικών αλλαγών.

Replies: 0 / Share:

You might also like …

Post Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *